Zamiast zmuszać się do natychmiastowej odpowiedzi „zostać czy odejść?”, warto najpierw spróbować zrozumieć, co właściwie dzieje się ze mną i z naszym związkiem.
Zanim podejmiesz decyzję, zadaj sobie kilka pytań
Nie szukaj „właściwych” odpowiedzi. Spróbuj odpowiedzieć tak, jak naprawdę czujesz — nie tak, jak Twoim zdaniem powinnaś/powinieneś czuć.
1. Jak czuję się w tej relacji na co dzień?
Czy częściej czuję bliskość, spokój i bezpieczeństwo, czy napięcie, samotność, złość, lęk albo obojętność?
2. Czy mogę być przy tej osobie sobą?
Czy mogę mówić o swoich potrzebach, uczuciach i granicach? Czy czuję się słuchana/y i traktowana/y z szacunkiem?
3. Co sprawia, że chcę zostać?
Miłość? Bliskość? Wspólne wartości? Dzieci? Przywiązanie? Nadzieja na zmianę? Lęk przed samotnością? Poczucie winy? Obawa przed tym, co powiedzą inni? Finanse?
Nie chodzi o ocenianie tych powodów, ale o ich rozpoznanie.
4. Co sprawia, że myślę o odejściu?
Co jest dla mnie najtrudniejsze? Czego brakuje mi w tej relacji? Co próbowałam/próbowałem zmienić i z jakim skutkiem?
5. Czy problemy są przejściowym kryzysem, czy stałym problemem towarzyszącym Wam od lat?
Każdy związek przechodzi trudniejsze okresy. Ważne jest jednak, czy po konflikcie potrafimy wrócić do rozmowy, wyciągać wnioski i coś zmieniać, czy od miesięcy lub lat wracamy do tego samego miejsca.
6. Czy tylko ja próbuję coś zmienić?
Relacji nie da się naprawić wysiłkiem jednej osoby. Warto przyjrzeć się nie tylko deklaracjom partnera/partnerki, ale również temu, czy za słowami idą konkretne działania.
7. Gdyby nic się nie zmieniło — czy chciałabym/chciałbym tak żyć za rok? Za pięć lat?
To trudne pytanie, ale czasami pomaga oddzielić nadzieję na to, jaka relacja mogłaby być, od tego, jaka jest dzisiaj.
Krótkie ćwiczenie: ZOSTAJĘ – ODCHODZĘ
Weź kartkę i podziel ją na dwie części.
Po jednej stronie napisz:
Jeśli zostanę…
- czego się boję?
- na co mam nadzieję?
- co mogę zyskać?
- z czego będę musiała/musiał zrezygnować?
- co musiałoby się zmienić, żebym naprawdę chciała/chciał zostać?
Po drugiej:
Jeśli odejdę…
- czego się boję?
- na co mam nadzieję?
- co mogę zyskać?
- co stracę?
- czego będę potrzebować, żeby sobie poradzić?
A potem odpowiedz na jeszcze jedno pytanie:
Która z tych decyzji jest bliższa temu, czego naprawdę potrzebuję, a która wynika z lęku?
Nie musisz znać odpowiedzi od razu. Daj sobie czas.
Nie pytaj tylko: „Czy nadal go/ją kocham?”
Miłość jest ważna, ale sama nie zawsze wystarcza do stworzenia dobrej relacji.
Można kogoś kochać i jednocześnie źle czuć się w związku. Można być przywiązanym do drugiej osoby, ale nie widzieć możliwości dalszego wspólnego życia. Można też przeżywać kryzys, w którym bliskość i uczucia zostały przysłonięte przez zmęczenie, żal czy wieloletnie konflikty.
Dlatego obok pytania:
„Czy go/ją kocham?”
warto postawić inne:
„Czy chcę tworzyć z tą osobą taką relację — i czy oboje jesteśmy gotowi nad nią pracować?”
Nie musisz podejmować decyzji dzisiaj
Pozostawanie przez długi czas w zawieszeniu może być bardzo obciążające, ale presja na natychmiastową decyzję również nie zawsze pomaga.
Czasami potrzebny jest etap pomiędzy „zostać” a „odejść” — czas na uporządkowanie emocji, przyjrzenie się swoim potrzebom, granicom i temu, co naprawdę dzieje się w relacji.
Rozmowa z psychoterapeutą może pomóc zobaczyć sytuację z większego dystansu. Celem takiej rozmowy nie powinno być przekonanie Cię do pozostania ani do odejścia, ale pomoc w lepszym zrozumieniu siebie i podjęciu decyzji, z którą będziesz mogła/mógł świadomie dalej żyć.
Ważne: jeśli w relacji pojawia się przemoc
Jeżeli doświadczasz przemocy fizycznej, seksualnej lub psychicznej, gróźb, zastraszania, uporczywego kontrolowania albo obawiasz się reakcji partnera/partnerki na próbę odejścia, sytuacja wymaga innego podejścia.
W takim przypadku najważniejsze jest Twoje bezpieczeństwo. Nie traktuj wspólnej terapii ani konfrontacyjnej rozmowy jako koniecznego pierwszego kroku. Warto skorzystać z indywidualnego, profesjonalnego wsparcia i zaplanować dalsze działania w sposób bezpieczny.
Ważna informacja
Ten materiał ma charakter wyłącznie edukacyjny i psychoedukacyjny. Pytania i ćwiczenia służą autorefleksji i nie stanowią diagnozy ani indywidualnej rekomendacji dotyczącej pozostania w związku lub jego zakończenia.
Artykuł nie zastępuje indywidualnej konsultacji z psychologiem, psychoterapeutą, lekarzem ani — jeżeli sytuacja tego wymaga — prawnikiem lub innym odpowiednim specjalistą.
Jeżeli znajdujesz się w sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia, skorzystaj z pilnej pomocy odpowiednich służb.